THERAPIE
Therapie is een verzamelbegrip voor het
begeleiden van mensen naar beter functioneren in het algemeen, zich
evenwichtiger voelen en (weer) in staat zijn het eigen leven vorm te
geven.
Therapie is gericht op het bevorderen van fysieke en psychische gezondheid.
De behoefte aan of noodzaak tot therapie ontstaat meestal vanuit een
(crisis)situatie, die voor een cliënt onoverzichtelijk, niet
hanteerbaar of blokkerend is en waar hij of zij op dat moment alleen
niet mee om kan gaan.
Ik beschouw het als een gezamenlijke zoektocht naar het
onderkennen van de werkelijke behoeftes en het vinden en in de praktijk
brengen van ‘gezondere’ manieren van gedrag en zingeving,
die een beter antwoord geven op wat de mens écht nodig heeft.
Therapie kan gericht zijn op persoonlijke, maar ook op professionele ontwikkeling.
In dat laatste geval spreken we vaak van competentieontwikkeling, loopbaanontwikkeling of coaching.
Therapie kent vele gezichten, waarschijnlijk net zoveel als er therapeuten zijn.
Als een cliënt goed op de hoogte is van de verschillende
therapeutische richtingen, van de mogelijkheden en beperkingen die
daaraan verbonden zijn, van de (opleidings-)eisen die men aan een
therapeut mag stellen, dan zou hij zelf doelgericht voor een bepaalde
therapeut en diens manier van werken kunnen kiezen. Maar zo’n
ideale situatie komt zelden voor.
Meestal is het de therapeut zelf die vanuit zijn eigen
opleiding en denkrichting, maar ook op basis van de aangeboden
problematiek, zoekt naar de meest geschikte aanpak.
Voor een effectieve therapie zijn er een aantal voorwaarden te noemen die voor mij van essentieel belang zijn: vertrouwen, veiligheid, openheid en respect.
Bij mij begint elke therapie altijd met een intakegesprek en meestal ook een persoonlijke horoscoopduiding.
In de intake maken we afspraken over doelen, werkvormen, duur en frequentie van de therapie.
Een horoscoopduiding brengt mogelijke blokkerende opvattingen of
patronen en niet of verkeerd ontwikkelde potenties aan het licht, die
ten grondslag kunnen liggen aan de actuele problematiek.
In mijn werk als therapeut maak ik gebruik van psychodrama, familieopstellingen, focussing, visualisatie en ademwerk.
SUPERVISIE
In een tijd, waarin zich meer en meer mensen met een hulpvraag tot een astroloog wenden, worden ook de eisen die aan de uitoefening van het vak worden gesteld, steeds hoger. Zodoende is naast of na een astrologische opleiding een regelmatige uitwisseling over en ondersteuning van het werk tot een belangrijke behoefte van de (aankomende) astroloog gaan behoren.
Supervisie is een mogelijkheid hieraan tegemoet te komen. Het is geschikt voor iedereen, die zich in het veld van de (astrologische) hulpverlening beweegt en daarover wil reflecteren. In feite begint de astrologische hulpverlening, zodra je ingaat op de vraag: "Wilt u mijn horoscoop duiden?", met andere woorden: zodra je voor anderen werkt.
Supervisie is leren over en van je eigen werk. Het functioneren van de astroloog staat centraal en kan zonodig met bepaalde theorieën en denkmodellen worden geanalyseerd, waardoor dit functioneren beter begrepen of verbeterd kan worden. Het is een proces, waarin je samen met de supervisor en eventuele groepsleden kijkt naar je eigen ontwikkeling als beroepsastroloog. Bovendien is het een middel jezelf te beschermen tegen het gevaar van ‘beroepsblindheid’, waardoor ongewenste patronen binnensluipen die niet meteen worden onderkend, maar die wel de professionaliteit ondermijnen.
In het contact met je cliënten kom je ook altijd jezelf tegen. Sommige consulten verlopen prima, met andere blijk je meer moeite te hebben. Tijdens supervisie komt dit aan de orde en leer je, soms met behulp van een rollenspel, wat er tijdens een consult met jou en je cliënt gebeurt. Zo leer je je sterke punten kennen, maar ook je blinde vlekken en valkuilen, als ook de manier waarop je het beste tot je recht komt. In wezen gaat het erom, hoe je je cliënten beter van dienst kunt zijn.
Supervisie is een methodische wijze
van deskundigheidsbevordering, gericht op het werken in
interactieafhankelijke beroepen, in een bepaalde context van tijd,
maatschappij en arbeidsorganisatie.
Supervisie is gericht op het
integreren van heden, verleden en toekomst, van persoon en beroep, van
denken, voelen, willen en doen, van theorie en praktijk, van verstand
en gevoel, van ideaal en werkelijkheid.
Coaching
Coaching
is de laatste tijd erg ‘in’. Het klinkt goed om gecoached
te worden of om een coach te hebben. Het past ook in het huidige
tijdsbeeld, waarin termen als employability, POP’s (Persoonlijk
Ontwikkel Plannen), reorganisaties, fusies en verantwoordelijkheid
nemen (voor de eigen loopbaan) steeds belangrijker worden.
Bovendien levert coaching wat op. Medewerkers gaan over het algemeen
beter functioneren na een aantal gesprekken met een coach (mits deze
zijn vak verstaat).
Er
bestaat geen eensluidende definitie over coaching. Wel blijkt dat
coaching vrijwel altijd wordt ingezet bij persoonlijke groei en
ontwikkeling.
Ik noem het een resultaatgerichte vorm van
persoonlijke begeleiding op basis van eigen verantwoordelijkheid, die
werkt als een stimulans in de ontwikkeling van het individu, het team
of de organisatie. Anders dan bij een trainingssituatie ligt hier een
belangrijke eigen verantwoordelijkheid van de gecoachte in zijn eigen
(competentie)ontwikkeling.
Het doel is steeds dat iemand uiteindelijk effectiever functioneert in
zijn huidige privé- of werksituatie. Door middel van coaching
kan inzicht worden verkregen in de huidige situatie en kan een nieuwe
balans worden gecreëerd. Coaching is er bovendien op gericht,
ontbrekende vaardigheden aan het licht te brengen en daarin zowel
praktisch als theoretisch ondersteuning en begeleiding te geven.
Voorafgaand aan een therapie, supervisie- of coachingtraject wordt altijd een intakegesprek gehouden, waarin afspraken worden gemaakt over doel, inhoud, werkwijze, duur en frequentie van het (deel)traject.